Przedszkole nr 1 w Nowej Dębie

 

Nawigacja

Wspomaganie

INFORMACJE O GRUPIE TEMATY KOMPLEKSOWE WIERSZE PIOSENKI ARTYKUŁY DLA RODZICÓW PODZIĘKOWANIA Domowa edukacja INFORMACJE DLA RODZICÓW

Grupa III

WITAMY

w domowej edukacji.

Serdecznie zapraszamy dzieci i członków rodziny do wspólnej zabawy i nauki.

 

 

 

                 Witamy w trzecim tygodniu domowej edukacji                                          (12.04.2021 -16.04.2021 r.)

Temat kompleksowy tygodnia: ,,Z kulturą za pan brat".

                                                         

 

12.04.2021r. (poniedziałek)

W świecie kultury.

CELE OGÓLNE: kształtowanie wartości dotyczącej szeroko rozumianej kultury, w tym kultury osobistej; rozwijanie słownika czynnego; nabywanie umiejętności dotyczących używania zwrotów grzecznościowych w życiu codziennym; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach ruchowych. Kształtowanie właściwej postawy ciała; rozwijanie wielu grup mięśniowych; rozwijanie pamięci słuchowej; czytanie globalne wyrazów: proszę, dziękuję, przepraszam.

 

Kulturalny wieczór” – rozmowa o kulturze na podstawie opowiadania.

 

,,Kulturalny wieczór”

Maciejka Mazan

Jacuś, pobaw się ze mną – poprosiła Nikola.

Jacuś nie bardzo miał ochotę, ale tego dnia w przedszkolu było mało dzieci i zaczęło mu się

nudzić.

No trudno – powiedział. – A w co?

W kulturalny wieczór. Ja będę wielką damą, tak jak moja mama, a ty będziesz moim

narzeczonym.

Wykluczone – oznajmił Jacuś i zrobił w tył zwrot.

I zabierzesz mnie do cukierni na tort i ciastka z kremem! – dodała Nikola.

Jacuś Placuś bardzo lubił wszelkie słodycze, a zwłaszcza ciasta.

A będzie tort czekoladowy? – spytał.

Co tylko zechcesz – obiecała słodko Nikola.

Więc Jacuś niechętnie wrócił.

A teraz weź mnie pod rękę – rozkazała Nikola.

Dlaczego? – jęknął Jacuś.

Bo tak jest kulturalnie. Poza tym będziemy mówić „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie”, ponieważ to też jest kulturalne.

Jacuś wziął Nikolę pod rękę i podszedł z nią do stolika.

I co teraz? – spytał.

Teraz przychodzi kelner, a my zamawiamy ciastka – wyjaśniła Nikola. – Ja poproszę uprzejmie cztery rurki, pięć kawałków szarlotki i wuzetkę, ale małą, bo muszę dbać o linię, jak moja mama.

A ja… – zaczął Jacuś.

I jeszcze koktajl śmietankowo-truskawkowy! – wpadła mu w słowo Nikola.

A ja poproszę tort czekoladowy…

Opowiedz mi, jak ci minął dzień – przerwała mu Nikola.

Przecież dzień jeszcze nie minął – zdziwił się Jacuś.

Wiem, ale to kulturalnie tak spytać – oznajmiła Nikola.

Oho – odezwał się Bobek, który akurat przechodził obok nich. – Jacuś, co robisz?

Idź stąd – rzuciła Nikola. – Jacuś jest zajęty.

Jacuś, nie pokopiemy piłki? – spytał Bobek.

Za moment – wymamrotał Jacuś. – Tylko zjem tort.

Bobek zrobił wielkie oczy.

Jaki tort? Tu gdzieś dają tort?

Rany, Bobek! Jak ty wolno myślisz! My się tak bawimy! – wrzasnęła Nikola.

Bobek wzruszył ramionami i poszedł sobie.

No to jak ci minął ten dzień? – spytała znowu Nikola.

Tak sobie… – zaczął Jacuś, ale Nikola mu przerwała:

O, są moje ciastka! Dziękuję, dziękuję uprzejmie!

A ja chciałbym tort – wymamrotał markotnie Jacuś.

No już, masz ten swój tort – zirytowała się Nikola i postawiła przed nim plastikowy klocek.

A potem zaczęła udawać, że zjada ciastka, głośno mlaszcząc.

Wiesz co, Nikola… – zaczął Jacuś, lecz nie skończył.

Ale pięknie wygląda ten twój torcik! – wrzasnęła Nikola. – Dasz kawałek?

I zanim Jacuś zdążył coś powiedzieć, zabrała mu cały klocek!

Tego było już za wiele. Jacuś potrafił wiele znieść, lecz nie mógł tolerować tego, że ktoś

zabiera mu tort, nawet na niby!

Dość tego – powiedział i wstał. – Już się nie chcę z tobą bawić.

Siadaj! – rozkazała Nikola. – Natychmiast siadaj! To, co zrobiłeś, było bardzo niekulturalne!

To ty jesteś niekulturalna! – zdenerwował się Jacuś. – Mlaszczesz przy jedzeniu, nie słuchasz, co mówię, ciągle mi przerywasz i obraziłaś mojego kolegę! Dziękuję uprzejmie za taki kulturalny wieczór!

I poszedł sobie. Postanowił, że nie będzie się już bawić z Nikolą – no, chyba że Nikola zachowa się kulturalnie i przypomni sobie, że oprócz „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie” istnieje jeszcze słowo „przepraszam”…

 

Rozmowa na temat opowiadania.

R. zadaje pytania dotyczące tekstu, .:

W co Nikola chciałasię bawić z Jackiem?

Jak w zabawie miały zachowywać się dzieci?

Czy Nikola zachowywałasię w sposób kulturalny?

Co zrobił na koniec Jacek?

 

Co to znaczy być kulturalnym?” – burza mózgów.

R. zadaje pytanie, dziecko odpowiada,wszystkie odpowiedzi są dobre. R. może je zapisywać na kartce. Na koniec wraca do tych wszystkich odpowiedzi, systematyzując wiedzę dziecka. Razem tworzą „Kodeks kulturalny”, np.

Wiem, jak trzeba się zachować w różnych sytuacjach.

Znam i stosuję zwroty grzecznościowe.

Słucham rodziców, nauczycieli, wychowawców i wszystkich, którzy ukazują mi prawdę – jestem

im posłuszny.

Współtworzę zasady dobrego zachowania w grupie.

Podejmuję w grupie zadania służące dobru innych i mojemu.

Dbam o mienie w domu i w przedszkolu.

Bawię się i pracuję z każdym.

Słucham innych, czekam na swoją kolej.

 

Wysłuchanie piosenki ,,Savoir Vivre".

Magiczne słowa” – zabawa dydaktyczna.

R. przedstawia dzieciom sytuacje, a one mają określić jakich kulturalnych (magicznych) słów należy użyć, np.

Co mówi dziecko, gdy wchodzi do szatni w przedszkolu?

Co mówimy, gdy wychodzimy z przedszkola?

Co mówimy, gdy prosimy o dokładkę obiadu?

Co mówimy, gdy dostaniemy ciastko?

Co mówimy, gdy koleżanka lub kolega częstuje nas cukierkiem?

Co mówimy, gdy kogoś niechcący popchniemy?

Co mówimy, gdy musimy komuś przerwać rozmowę, żeby poinformować o czymś ważnym?

Na koniec R. przedsztawia dziecku trzy napisy do czytania globalnego: dziękuję, przepraszam,

proszę.

 

dziękuję

 

przepraszam

 

proszę

 

Przeczytaj i zrób!” – zabawa ruchowa.

Uczestnicy biegają swobodnie po sali w rytm muzyki.

Podczas przerwy w muzyce dobierają się w pary i odczytują magiczne słowo z kartki, a następnie wykonują przypisany do tego gest: dziękuję – podają sobie dłonie, przepraszam – przytulają się do siebie, proszę – wskazują ręką.

 

Magiczne słowa – rytmizacja” – zabawa muzyczno-słuchowa.

Słuchanie piosnki: ,,Grzeczne słówka".

Dzielenie słów na sylaby z równoczesnym klaskaniem, tupaniem....

Magiczne słowa : pro-szę; dzię-ku-ję, prze-pra-szam.

 

Praca z KP4.2–3 – rozwijanie umiejętności kulturalnego zachowania się, rozwój społeczny.

 

Zestaw ćwiczeń gimnastycznych nr 16 „Artystyczne przedszkolaki”.

 

Część wstępna

– „Obrazy ruchem malowane” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Uczestnicy poruszają się w rytm bębenka: biegiem, marszem lub w podskokach. Na mocne uderzenie w instrument tworzą wspólnie żywy obraz na temat podany przez R., np. „Na wiosennej łące”, „Latem na plaży”, „Pomagam mamie”, „Mecz piłkarski”. R. może zaproponować wymyślanie tytułów przez dzieci. Zabawę powtarzamy kilka razy.

– „Poza” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe. Uczestnicy są ustawioni w rozsypce.

Na uderzenie w bębenek przyjmują różne pozy według własnych pomysłów: wykonują skłony, przysiady, stają na jed nej nodze itp. Za ka żdym razem zmiana pozy następuje po uderzeniu w bębenek. Przyjęta poza trwa kilka sekund, wtedy u. nie ruszają się. Zabawa trwa 1–2 minuty.

 

Część główna

– „Eksponaty w muzeum” – zabawa równoważna. Uczestnicy zabawy ćwiczą w parach, jednen jest kustoszem muzeum i tworzy wystawę z eksponatów, drugi przyjmuje rolę posągu, rzeźby lub innego przedmiotu znajdującego się w muzeum. Kustosz ustawia swój eksponat, wymyśla pozycję, ustawia ręce, nogi, głowę. Po chwili następuje zmiana ról. Zabawę powtarzamy kilka razy.

– „Aktorzy” – zabawa naśladowcza. Uczestnicy są podzieloni na 2 .Ppierwsza się po pokoju w wymyślony przez siebie sposób. Drugi to aktor, który ma odegrać rolę swojego poprzednika. Najpierw dokładnie obserwuje, a gdy przyjdzie jego kolej, wiernie naśladują wybraną postać.

– „Koncert muzyczny” – ćwiczenie mięśni grzbietu. Uczestnicy leżą na brzuchu, opierają głowę na dłoniach, złożonych jedna na drugiej. Na hasło: Koncert! unoszą głowę i ramiona nad podłogę. Dłońmi stukają przed sobą o podłogę – grają na bębenku. Po chwili wracają do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie powtarzamy 6–8 razy.

– „Balet i inne tańce” – ćwiczenie ze wstążką w rytm muzyki. R. daje uczestnikom kolorowe wstążki do ćwiczeń i włącza muzykę. Dzieci poruszają się w rytm muzyki – tańczą własny układ ze wstążką. Wykonują obszerne ruchy ramionami, krążenia, wymachy, ruchy rąk w nadgarstkach itp. R. ćwiczy razem z dz., inspiruje i aktywizuje. Zabawa trwa 2–3 minuty.

Część końcowa

– „Linoskoczek” – ćwiczenie przeciw płaskostopiu. Uczestnicy zabawy kolejno jeden za drugim przechodzą po linie gimnastycznej. Stawiają stopa przed stopą tak, aby jak największą jej powierzchnią dotykać liny. Zabawę powtarzamy kilka razy.

 

13.04.2021r. (wtorek)

W kinie.

CELE OGÓLNE: kształtowanie szeroko rozumianej kultury, w tym kultury osobistej; nabywanie wiedzy i umiejętności dotyczących właściwego zachowania się w miejscach publicznych; wdrażanie do odbierania świata poprzez różne zmysły; rozwijanie percepcji słuchowej, czytanie globalne wyrazu fotel; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach plastycznych; rozwijanie percepcji wzrokowej.

 

W kinie” – słuchanie wiersza.

 

,,W kinie” - autor nieznany

 

Piegowaty Jaś z Radzynia

co sobotę szedł do kina.

Co sobotę wszyscy w kinie

mieli dość Jasiowych minek.

 

Bo ten piegowaty chłopak

wszystko robił tam na opak,

głośno gadał, jadł, szeleścił,

ze sześć paczek chrupek zmieścił.

 

Potem czas na popijanie,

puszek z sykiem otwieranie,

tupot nóg i głośne śmiechy,

ależ Jasio miał uciechę!

 

Jaś się dziwił, że dziewczyna

żadna nie chce z nim do kina.

A koledzy też nie chcieli,

widząc Jasia osłupieli…

 

Pewnej soboty bez jego wiedzy

usiedli za nim jego koledzy,

jedli i pili głośno chrząkając,

i Jasiowi w fotel często stukając.

 

Jasia Pieguska złość już rozsadza!

A widzisz Jasiu, jak to przeszkadza…

cicho” – wyszeptał – „film oglądajcie…”

I w oglądaniu nie przeszkadzajcie.

 

Rozmowa na temat wiersza.

R. zadaje pytania dotyczące tekstu, np.:

Gdzie co sobotę chodził Jaś? Co on tam robił?

Czy to było właściwe zachowanie?

Co się stało pewnej soboty?

Czy zachowanie kolegów przeszkadzało Jasiowi?

 

Jak należy kulturalnie zachować się w kinie?” – zabawa dydaktyczna.

R. mówi zdania, dzieci mają określić, czy to jest właściwe, czy też niewłaściwe zachowanie. Dzieci mają uzasadnić, dlaczego tak myślą.

Przykładowe zdania:

W kinie jemy chipsy i głośno szeleścimy torebkami;

W kinie spokojnie oglądamy film, nie komentując sytuacji;

W kinie kładziemy nogi na fotel sąsiada, bo tak jest nam wygodnie siedzieć;

W kinie siadamy wygodnie, ale tak, aby nikomu nie przeszkadzać;

W kinie jemy i pijemy, głośno chrząkając.

 

Przedmioty z woreczka” – zabawa słuchowa.

R. wkłada do woreczka przedmioty, które mogą się kojarzyć z jakąś bajką lub filmem dla dzieci. Dziecko losuje przedmiot z worka i tylko za pomocą dotyku określa, co to jest. Następnie wymyśla, z jakiego filmu lub bajki może pochodzić dany przedmiot. R. jeszcze raz prezentuje przedmioty z woreczka i prosi, aby dz. wymówiło nazwy tych przedmiotów. Pyta, czy słyszy jakieś podobieństwo. Następnie prosi, aby ułożyć w jednym miejscu te, których nazwy zaczynają się głoską f.

Na koniec dzieci je liczą. • woreczek, przedmioty związane z jakąś bajką lub filmem dla dzieci, w tym przedmioty, których nazwy rozpoczynają się głoską f, np.: foka pluszowa, fasola, falbanka, fala, fujarka, fontanna,

 

W fotelu kinowym” – zabawa słuchowa.

R. prosi, aby dz. wygodnie usiadło jak w fotelu kinowym i aby podało nazwy przedmiotów przedstawionych na o brazkach. Następnie dz. liczy sylaby w poszczególnych słowach, wskazuje głoskę na początku. Młodsze dzieci tylko dzielą wyrazy na sylaby: fotel, foka, fajka, fortepian, fontanna, farby.

 

Coś na f ” – zabawa spostrzegawcza.

Dzieci podają nazwy przedmiotów znajdujących się w otoczeniu. Za pomocą gestodźwięków (klaskania, tupania) określają, czy w danym słowie występuje głoska f.

 

Zatrzymujemy film” – zabawa ruchowa.

Uczestnicy poruszają się w pokoju według rytmu podanego przez R. Podczas przerwy w muzyce stoją nieruchomo – jak zatrzymana klatka filmu.

 

Praca z KP4.4 – rozwijanie percepcji słuchowej, czytanie globalne wyrazu fotel.

 

Plakat do mojego ulubionego filmu” – zabawa plastyczna.

Dziecko rysuje postacie ze swojego ulubionego filmu lub bajki.

 

Trzy świnkiCzerwony KapturekKoziołek Matołek

R. może pomóc w napisaniu nazwy filmu na kartce. Na koniec wspólnie przygotowują wystawę prac.

 

 

 

Dla chętnych oglądanie wybranej bajki z trzech propozycji.

 

 

14.04.2021r. (środa)

W teatrze.

CELE OGÓLNE: kształtowanie wartości dotyczącej szeroko rozumianej kultury, w tym kultury osobistej; poznanie pojęć związanych z teatrem: scena, widownia, aktor, rekwizyty, dekoracja, kostiumy; rozwijanie umiejętności przeliczania w zakresie 8, odkodowywania; rozwijanie percepcji wzrokowej.

Po co jest teatr” – słuchanie wiersza Joanny Kulmowej.

,,Po co jest teatr”

Joanna Kulmowa

Ta drabina to schody do nieba,
a ta miska pod schodami to księżyc.
Tamten miecz to zwyczajny pogrzebacz,
a z garnków są hełmy rycerzy.

Ale kto w te czary nie uwierzy?

To jest teatr.
A teatr jest po to,
żeby wszystko było inne niż dotąd.
Żeby iść do domu w zamyśleniu,
w zachwycie.

I już zawsze w misce księżyc widzieć...

Rozmowa na temat utworu.

R. zadaje pytania dotyczące tekstu, np.: O jakim miejscu opowiada wiersz? Co niezwykłego dzieje się w teatrze? Po co jest teatr?

W teatrze”- oglądanie filmiku edukacyjnego.


 

Wzbogacenie słownika dziecięcego o pojęcia: scena, dekoracje, aktorzy, kotary, rekwizyty, widownia itp.

Zatrzymujemy przedstawienie” – zabawa ruchowa.

 

Uczestnicy poruszają się w pokoju według rytmu podanego przez R. Podczas przerwy w muzyce stają nieruchomo jak zatrzymana klatka filmu.

Praca z KP4.5 – przeliczanie elementów, odzwierciedlanie liczby za pomocą symboli.

Rozwijanie percepcji wzrokowej.

Liczymy w parach” – zabawa matematyczna.

Uczestnicy dobierają się w pary. Każda para ma do dyspozycji komplet 10 liczmanów, kartki z liczbami od 1 do 8. Jedno dziecko z pary próbuje ułożyć zadanie do wykonania przez drugie dziecko. Drugie dziecko wykonuje je za pomocą liczmanów. • dla każdej pary dzieci po 10 liczmanów, kartki z liczbami od 1 do 8.

Zrób tyle, ile słyszysz” – zabawa ruchowa.

R. ma do dyspozycji bębenek. Dzieci realizują rytm podany przez N. Podczas przerwy w muzyce słuchają, ile razy N. uderzy w bębenek, i tyle samo razy wykonują podane ćwiczenie, np.: skłony, przysiady, pajacyki, podskoki. • bębenek

Kupujemy bilety” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje bilety z zaznaczonym rzędem i miejscem – tyle, ile jest pluszaków (np. 2 rzędy po 8 krzeseł), R. układa cyfry 1-8 w każdym z trzech rzędów. Każde dziecko dostaje 10 liczmanów. R. sprzedaje uczestnikom bilety – jeden bilet to 8 liczmanów- monet. Uczestnicy stają w kolejce, kupują u R. bilet i płacą odliczonymi liczmanami. Młodsze dzieci kupują bilety ulgowe, kosztujące 5 liczmanów. • bilety z zaznaczonym rzędem i miejscem, po 10 liczmanów dla każdego dziecka.

Widzowie w teatrze” – zabawa dydaktyczna.

R. ustawia w sali krzesła, np. 2 rzędy po 8 krzeseł. Dzieci na podstawie biletów kupionych w poprzedniej zabawie muszą odnaleźć swoje miejsce i na nim usiąść. Rodzic pomaga dziecku w znalezieniu miejsca • krzesła, bilety

Odmiana zabawy : Można wprowadzić więcej biletów i na wskazanych miejscach posadzić pluszaki.

Zamieniamy się biletami” – zabawa dydaktyczna z elementami zabawy ruchowej.

Uczestnicy poruszają się po sali w dowolnych kierunkach, na sygnał N. zamieniają się biletami i siadają na miejscach wskazanych na otrzymanym bilecie. • krzesła, bilety

Dla chętnych oglądanie teatrzyku : ,,Trzy Świnki" lub ,,Opowieść o innym Czerwonym Kapturku".


 

 

 

,,Domowa gimnastyka dla dzieci podczas Covid".

15.04.2021r. (czwartek)

Na koncercie

CELE OGÓLNE: Kształtowanie wartości dotyczącej szeroko rozumianej kultury, w tym kultury osobistej; rozwijanie poczucia rytmu; rozwijanie percepcji wzrokowej, rozwijanie słuchu fonematycznego, nazywanie instrumentów muzycznych, czerpanie radości w wykonywania prac plastyczno-technicznych, rozwijanie wielu grup mięśniowych.


Oglądanie filmu: ,,Koncerty Rodzinne w Filharmonii Opolskiej".

Rozmowa na temat filmu. Dzielenie się wrażeniami.

 

Grzeczne słówka” – przypomnienie piosenki.

,,Grzeczne słówka"

sł. Agnieszka Galica, muz. Danuta i Karol Jagiełłowie

 

Już od taty i od mamy,

te trzy słowa dobrze znamy,

które bardzo ważne są dla wszystkich z nas.

Te magiczne słowa trzy,

pewnie znasz je także ty,

używajcie ich na co dzień, proszę was.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję,

to zwykle w życiu skutkuje,

niech dobre więc wychowanie,

na zawsze z tobą zostanie. (bis)

Ludzie dobrze wychowani,

tak mówiła nasza pani,

i to prawda, sprawdziliśmy, wierzcie mi,

te trzy słowa dobrze znają

i ich ciągle używają,

więc nie zapominaj o nich także ty.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję…

Przestaliśmy już być mali,

więc będziemy nauczali,

jak używać tych magicznych, pięknych słów.

Aby świat był dużo lepszy,

ludzie stali się grzeczniejsi,

by obyczaj ten zagościł u nas znów.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję…

 

Dzieci aktywnie słuchają piosenki, śpiewają refren. Siedzą wygodnie i wykonują dowolne ruchy górną częścią tułowia, rękami, głową.

R. rozmawia z dziećmi na temat treści piosenki. Przedszkolaki starają się odpowiadać na pytania R., cytując jej tekst. Dzieci realizują rytm piosenki, klaszcząc, tupiąc, wybijając rytm na woreczkach dwiema złączonymi rękami, ręką wiodącą, ręką drugą i znowu ręką wiodącą.

Dzielą zdania z piosenki na wyrazy i stukają dłonią o podłogę tyle razy, ile jest wyrazów w danym zdaniu. Następnie dokonują analizy i syntezy słuchowej wybranych wyrazów – wyklaskują i liczą sylaby.

Poznanie instrumentów muzycznych na podstawie filmu:                     ,,Instrumenty muzyczne".

 

Wesołe instrumenty” – zabawa ruchowa.

Dzieci poruszają się po dywanie w rytm bębenka, na dźwięk tamburyna robią przysiady, na dźwięk dzwoneczków podskakują. • tamburyn, bębenek, dzwonki.

Jaki to instrument ?” – zagadki słuchowe.

Praca z KP4.6 – ćwiczenia w wycinaniu.

Rozwijanie percepcji wzrokowej, rozwijanie słuchu fonematycznego, nazywanie instrumentów muzycznych. • KP4.6, nożyczki, klej, kredki.

Dla chętnych wykonanie wybranego instrumentu z propozycji dla dzieci i rodziców:

 


 

Koncert małych artystów” – zabawa muzyczna.

Każdy uczestnik dostaje inny instrument. Zadaniem jest gra na instrumentach, które zostaną wywołane przez Rodzica – dyrygenta. Można wykorzystać instrumenty wykonane wcześniej.

 

16.04.2021r. (piątek)

W muzeum.

CELE OGÓLNE: kształtowanie szeroko rozumianej kultury, w tym kultury osobistej; rozwijanie słownika czynnego; poznanie pojęć związanych z muzeum: eksponat, wystawa; rozwijanie poczucia rytmu; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach ruchowych oraz plastyczno-technicznych.

Wycieczka do muzeum” na podstawie filmu.

R. przypomina o zasadach kulturalnego zachowania się w obiektach użyteczności publicznej. Ustala również zasady bezpieczeństwa, jakie obowiązują wszystkich.

Co gromadzimy w muzeum?” – zabawa słownikowa.

R. zadaje pytania, dzieci odpowiadają na podstawie swoich doświadczeń. R. zwraca uwagę, że muzeum może też wyglądać inaczej, np.: skanseny, muzea pałacowe, izby pamięci, centra kulturalne, muzea wirtualne. W każdym muzeum są gromadzone i prezentowane inne przedmioty. Na koniec R. zadaje pytanie: Dlaczego gromadzimy różne rzeczy i pokazujemy je na wystawach? R. kieruje rozmową w taki sposób, aby dz. zrozumiało, że w muzeum zdobywamy wiedzę o przeszłości.

Posągi” – zabawa ruchowa.

Uczestnicy poruszają się swobodnie po pokoju w różnych kierunkach.

Na hasło: Posągi! – zatrzymują się, przyjmują dowolną pozę i pozostają w niej nieruchome jak posągi aż do czasu, gdy usłyszą hasło: Dziecko! Zabawę powtarzamy kilka razy.

Wycieczka do muzeum zabawek na podstawie filmu.

Propozycje wykonania prac plastyczno-technicznych:

1. „Kukiełka z łyżki drewnianej”.

R. gromadzi dla każdego dziecka: jedną drewnianą łyżkę, włóczkę, kokardki, klej, piankę kreatywną lub ścinki tkanin, folię samoprzylepną, drut kreatywny, nożyczki. Dzieci ozdabiają drewniane łyżki tak, aby powstały postaci – doklejają włosy, elementy twarzy, ubranie. Z drutu kreatywnego tworzą ręce. • dla każdego dziecka: jedna drewniana łyżka, włóczka, kokardki, klej, pianka kreatywna lub szmatki, folia samoprzylepna, drut kreatywny, nożyczki.

Zabawa w teatr” – zabawy dowolne dzieci z wykorzystaniem zrobionych kukiełek.

2. ,,Zabawka”.

 

Propozycja ćwiczeń i zabaw ruchowych: ,,Gimnastyka dla dzieci w domu”.

 

 

Temat kompleksowy tygodnia: ,,WIELKANOC”

 

29.03.2021 (poniedziałek)

Temat: ,,Pisanki, kraszanki".

CELE OGÓLNE: kształtowanie wartości związanej z wyrażaniem i przeżywaniem radości; rozwijanie
słownika czynnego; kształtowanie właściwej postawy ciała, rozwijanie wielu grup mięśniowych, rozwijanie umiejętności czworakowania,ćwiczenia przeciw płaskostopiu.

1. Zabawa ruchowa na powitanie: ,, Ręce do góry".

2. „Pisanki” – słuchanie wiersza Doroty Gellner.

,,Pisanki” - Dorota Gellner

Patrzcie,
ile na stole pisanek!
Każda ma oczy
malowane,
naklejane.

Każda ma uśmiech
kolorowy
i leży na stole grzecznie,
żeby się nie potłuc
przypadkiem
w dzień świąteczny.

 Ale pamiętajcie!
Pisanki
nie są do jedzenia.
Z pisanek się wyklują

świąteczne życzenia!

3. Rozmowa na temat wiersza.

R. zadaje dz. pytania:

Jak wyglądały pisanki?

Gdzie one leżały?

Dlaczego nie je się pisanek?

Czy u nas w domu już zrobiliśmy pisanki?

4. „Wielkanocne pisanki” – zabawa dydaktyczna.

 

Rodzic przygotowuje 10 wyciętych z kartki szablonów jajek. Każdy powinien być inny, jeśli chodzi o kolor i wzór. R. przecina jajka na pół – w pionie, poziomie, liniami szarpanymi, falistymi itd. Rozsypuje na dywanie połówki jajek i prosi dziecko, aby znalazło połówki tego samego jajka. Dziecko układa je, przelicza i opowiada o cechach pisanek.

5.„Szukamy pisanki” – zabawa słuchowo-ruchowa.

R. wybiera jedną osobę, która wychodzi za drzwi. Z pozostałych wybiera tą, która będzie pisanką i mówi cały czas: pi, pi – dopóki nie będzie rozpoznana przez osobę szukającą. Wszyscy siedzą w kole, a usta mają zakryte dłońmi. Zabawa trwa dotąd, dopóki nie będzie odszukana pisanka.

 

6. Praca w ZG59 – ćwiczenia grafomotoryczne (książeczka – zeszyt graficzny str.59). Dziecko dobiera do siebie połówki jajek – każde jajko rysuje po śladzie innym kolorem kredki. Można pokolorować jajka.

 

7. „Ostrożnie jak z jajkiem” – zestaw ćwiczeń gimnastycznych nr 15.

Część wstępna

– „W miękkim gniazdku” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Dz. swobodnie biega w pokoju.

Na hasło: Pisanki! – przyjmuje określoną pozycję, układa się w leżeniu przodem, a następnie turla się po podłodze. Na hasło: Gniazdko! – przyjmuje pozycję siadu skrzyżnego (plecy wyprostowane, ramiona w skrzydełka). Zabawę powtarzamy kilka razy.

– „Jajko” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśni. Dz maszeruje w rytm tamburynu, ostrożnie omija jajka ( wycięte z papieru lub sztuczne bądź czekoladowe lub ugotowane) rozłożone na podłodze. Na mocne uderzenie w instrument i przerwę w muzyce, wykonuje klęk podparty obok jajka. Podnosi jajko jedną ręką, bokiem w górę, odkłada potem unosi jajko drugą ręką, odkłada. Zadanie powtarzamy kilka razy.

Część główna

– „Wędrująca pisanka” – ćwiczenie dużych grup mięśni. Uczestnicy w parach, stają tyłem do siebie w odległości jednego kroku, w niewielkim rozkroku. Na hasło przekazują sobie pisanki dołem między nogami, wykonują skłon tułowia w przód. Następnie podają pisanki górą – nad głowami, wykonują wyprost tułowia. Ćwiczenie powtarzamy 6–8 razy.

– „Ostrożnie jak z jajkiem” – ćwiczenie mięśni brzucha. Uczestnicy zabawy siedzą w siadzie płaskim, ręce mają oparte z tyłu na podłodze. Układają jajko po jednej ze stron, a następnie unoszą wyprostowane nogi nad podłogę i przenoszą je nad jajkiem, tak aby go nie dotknąć.

Ćwiczenie powtarzamy 6–8 razy.

– „Wyścig do koszyka” – zabawa z toczeniem i turlaniem. Uczestnicy ustawioni są na wyznaczonej linii, w odległości ok. 3 m od nich stoi koszyk. Dzieci turlają jajka w kierunku koszyka w taki sposób, aby znalazły się one jak najbliżej koszyka. Zabawę można przeprowadzić, wprowadzając element rywalizacji.

– „Uciekające pisanki” – rzuty do celu. R. zbiera do koszyka wszystkie jajka od uczestników zabawy, a następnie wyrzuca z koszyczka na podłogę, gonią jajka i chwytają w dłonie,zatrzymują się w miejscu, w którym je dogonili. R. ustawia na środku koszyk,  rzucają pisankami do celu, każde z innego miejsca. Zabawę powtarzamy kilka razy.

– „Transport pisanek”. Uczestnicy siedzą jedno za drugim w rzędzie, w pewnej odległości od siebie. Przed pierwszym zawodnikiem leżą jajka. Na hasło rozpoczyna się transport pierwszej pisanki. Pierwsza osoba chwyta stopami jedno jajko, wykonuje przejście do leżenia tyłem i podaje nogami jajko kolejnemu zawodnikowi. Zabawa trwa do wyczerpania jajek.

Część końcowa

– „Kto potrafi?” – ćwiczenie wyprostne. Uczestnicy zabawy siedzą w siadzie skrzyżnym, plecy mają wyprostowane, jajko trzymają w prawej ręce. Przekładają jajko do lewej ręki za plecami prawą ręką od góry, lewa ręka odbiera je od dołu. Ćwiczą na przemiennie. Zadanie powtarzamy 8–10 razy.

– „Świąteczny masażyk relaksujący” – ćwiczenie przeciw płaskostopiu. U. siedzą na dywanie, pod stopą układają jajko lub małą piłeczkę bądź butelkę z wodą i toczą je kilka razy w przód i w tył – naprzemiennie: raz prawą, raz lewą stopą.

– Marsz – ćwiczenie uspokajające. U. maszerują z wysokim unoszeniem kolan. Za każdym razem przekazują pod kolanem jajko do drugiej ręki. Na znak R. podchodzą do koszyka i odkłada jajka.

 

30.03.2021r. (wtorek)

 

Temat: Na wielkanocnym stole.

CELE OGÓLNE: poznanie tradycji związanych z Wielkanocą; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach muzyczno-ruchowych; rozwijanie percepcji wzrokowej podczas uzupełniania brakujących elementów na obrazku przedstawiającym wielkanocny stół; rozwijanie umiejętności społecznych; rozwijanie koordynacji wzrokowo-słuchowo-ruchowej

Wielkanocny stół” – słuchanie wiersza Ewy Skarżyńskiej.

,,Wielkanocny stół”

Nasz stół wielkanocny
haftowany w kwiaty.
W borówkowej zieleni
listeczków skrzydlatych
lukrowana baba
rozpycha się na nim,
a przy babie -
mazurek w owoce przybrany.

Palmy pachną jak łąka
w samym środku lata.
Siada mama przy stole,
A przy mamie tata.
I my.

Wiosna na nas
zza firanek zerka,
a pstrokate pisanki
chcą tańczyć oberka.

Wpuśćmy wiosnę,
Niech słońcem
zabłyśnie nad stołem
w wielkanocne świętowanie
jak wiosna wesołe!

Rozmowa na temat wiersza. Rodzic zadaje pytania: O jakim święcie jest mowa w wierszu? W jakiej porze roku obchodzimy Święta Wielkanocne? Co znajdowało się na stole wielkanocnym? Czy znasz tradycje świąteczne? A jakie?

Poznanie tradycji związanych z Wielkanocą na podstawie filmiku edukacyjnego.

Rozmowa na temat tradycji świątecznych. Poszerzenie wiadomości.

 

Śpiew piosenki ,,Kłótnia w koszyku wielkanocnym”.

Interpretacja ruchowa piosenki. Dziecko powtarza ruchy wskazane przez rodzica lub odwrotnie.

Zabawa ruchowa z zajączkiem w kole przy piosence.

Praca w KP3.48 (książeczka Planeta dzieci-karty cz.3) – rozwój społeczny, rozwijanie percepcji wzrokowej.

Dzieci wycinają fragmenty obrazka ze s. 51 i naklejają je we właściwe miejsca na s. 48. Następnie kończą ozdabianie obrusu.

Wykonanie girlandy wielkanocnej (zajączki znajdują się na dodatkowej włożonej luzem kartce z wyprawki str.12)

Polecenie: Wypchnij króliczki i pompony. Przymocuj do sylwet pompony- ogonki. Zawieście swoje króliczki na jednym sznurku i ozdóbcie nimi swój pokój.

 

31.03.2021r. (środa)

 

Temat: Wielkanocny koszyczek.

 

CELE OGÓLNE: poznanie tradycji związanych z Wielkanocą; rozwijanie koordynacji wzrokowo-słuchowo-ruchowej; rozwijanie percepcji wzrokowej; opowiadanie treści obrazka; rozwijanie umiejętności przeliczania w zakresie 8 i operowania symbolem liczby; rozwijanie logicznego myślenia; rozwijanie małej motoryki.

 

Koszyczek z figur geometrycznych” – zabawa dydaktyczna.

Dzieci mają do dyspozycji papierowe figury geometryczne (płaskie, podstawowe), układają z nich koszyczek wielkanocny.

Po wykonaniu zadania Rodzic zadaje pytania: Ile wykorzystałeś kół (trójkątów, kwadratów, prosto-

kątów)?

Praca w ZG60 – ćwiczenia grafomotoryczne (zeszyt graficzny s.60).

Dzieci rysują obrazek w tunelu. Rysują w ramkach tyle kresek, ile jest figur każdego rodzaju i w danym położeniu.

 

Słuchanie pios. ,,Wielkanocny stół”.

Wystukiwanie rytmu do refrenu piosenki.

Wielkanocny koszyczek” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje obrazek przedstawiający wielkanocny koszyczek. Zadaje dzieciom pytania: Co to jest święconka? Gdzie się chodzi ze święconką, z kim powinno się iść? Jakie rzeczy wkłada się do koszyczka? Dlaczego?

R. tłumaczy dzieciom, co należy wkładać do koszyczka i dlaczego: jajka – nowe życie, baranek

– symbol Pana Jezusa, owies – wiosna, wędlina – dostatek, chleb – żeby go nigdy nie zabrakło,

babka wielkanocna – radość ze spotkania przy wielkanocnym stole.

 

Praca w KP3.47 – rozwijanie percepcji wzrokowej, opowiadanie treści obrazka.

Dzieci uzupełniają obrazki nalepkami. Mówią, jakie produkty można włożyć do święconki. Następnie kolorują pola obrazka zgodnie z kodem. • KP3.47, kredki

Liczymy pisanki” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje szablony pisanek lub okrągłych małych rzeczy – dla każdego dziecka po 8 sztuk. Dzieci operują, manipulują liczmanami i rozwiązują treść zadań. Podpisują rozwiązanie za pomocą cyfr lub narysowanych kresek.

– Ala do koszyka włożyła 3 pisanki. Zosia dołożyła jeszcze 4. Ile pisanek jest w koszyku?

– Zosia włożyła do koszyka 2 pisanki. Asia włożyła 3 pisanki. Przyszedł Staś i włożył jeszcze

2 pisanki. Ile pisanek jest w koszyku?

– Mama pomalowała 3 pisanki. Tata pomalował 3 pisanki. Ich synek pomalował tylko 1. Ile

pisanek pomalowali razem?

– W koszyku było 8 jajek do malowania pisanek. Przyszedł Krzyś i potłukł 2 jajka. Ile jajek

pozostało w koszyku?

Kolejne zadania R. może tworzyć według własnego pomysłu. Dzieci zdolne wykorzystują cyfry do

podpisania działań.

Wyścig z pisankami” – zabawa ruchowa.

Uczestnicy ustawiają się w dwóch rzędach, każdy ma na łyżce jajko. Zadaniem jest dobiec do wyznaczonego miejsca, wrócić i podać łyżkę następnemu uczestnikowi zabawy. Wygrywa ten kto, pokonał trasę, nie upuszczając jajka.

 

Zrób tyle, ile słyszysz” – zabawa ruchowa.

R. ma do dyspozycji bębenek. Dzieci realizują rytm podany przez R. Na przerwę w muzyce mają za zadanie słuchać, ile razy R. uderzy w bębenek lub klaśnie w ręce. Tyle samo razy muszą wykonać podane ćwiczenie: skłony, przysiady, pajacyki, piłeczki itd.

 

Dla chętnych zestaw ćwiczeń gimnastycznych nr 15 (podany w dniu 29.03.2021r. - poniedziałek).

 

01.04.2021r. (czwartek)

 

Temat: ,,W kuchni pachnie Wielkanocą”.

CELE OGÓLNE: rozwijanie słownika czynnego, przewidywanie następstw wydarzeń; poznanie tradycji związanych z Wielkanocą; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach ruchowych; rozwijanie percepcji wzrokowej i słuchu fonemowego; wyrażanie radości z uczestnictwa w pieczeniu mazurka lub babki, muffinek.

Kroimy wyrazy” – zabawa dydaktyczna.

                        

R. podaje wyrazy związane ze Świętami Wielkanocnymi: Wielkanoc, święta, jajko, pisanki, palma, życzenia, kurczaczek, zajączek, baranek .......

Zadaniem dzieci jest powiedzieć, ile sylab mają te wyrazy i tyle samo razy klasnąć w ręce.

 

Sałatka warzywna” – zabawa ruchowa.

Uczestnicy siedzą na dywanie w kole.

R. nadaje im nazwy: „Marchew”, „Groszek”, „Kukurydza”, „Pietruszka” itp. Na hasło: Marchew i groszek! – uczestnicy o tych nazwach zamieniają się miejscami. Na hasło: Sałatka warzywna! – wszyscy zamieniają się miejscami.

Zabawę można przeprowadzić z wykorzystaniem słownictwa w języku angielskim: mar-

chew – carrot, groszek – peas, kukurydza – corn, pietruszka – parsley.

Odmiana zabawy.

R. podaje nazwę warzywa i uczestnik o tej nazwie pokazuje ruchy a inni naśladują je.

 

Praca w KP3.46 – rozwijanie percepcji wzrokowej i umiejętności językowych. Dzieci skreślają produkty, z których nie zostały zrobione potrawy. Dzielą nazwy potraw na sylaby i kolorują

właściwą liczbę kwadratów. Znajdują i podają po jednym przykładzie rymów do podanych

nazw. • KP3.46, kredki

Zajączki” – zabawa paluszkowa.

Dzieci naśladują słowa wierszyka, za każdym razem chowają kolejny palec. Na koniec dzieci zaplatają palce obu dłoni i lekko kołyszą splecionymi dłońmi.

,,Zajączki”

Małgorzata Barańska

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się jeden schowa, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się dwa schowają, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się trzy schowają, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy odejdą cztery, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Kiedy pięć się schowa, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych już do mamy kica.

Kocha je ogromnie mama zajęczyca.

Podczas zabawy R. może wprowadzić lub przypomnieć angielskie nazwy liczebników:

jeden – one, dwa – two, trzy – three, cztery – four, pięć –five.

 

Układamy rytmy” – zabawa dydaktyczna. R. dla dziecka przygotowuje dużo

liczmanów w różnych kolorach. Prezentuje rytm najpierw dwu-, potem trzy-, a może nawet

czteroelementowy. Dz. ze swoich liczmanów kontynuuje rozpoczęty przez R. rytm, np.

czerwony-żółty-czerwony-żółty......

zielony-czerwony-niebieski-zielony-czerwony-niebieski.......

żółty-czerwony-niebieski-zielony-żółty-czerwony-niebieski-zielony........

 

Wspólne pieczenie mazurka lub muffinek.....

02.04.2021r. (piątek)

 

Temat: ,,Śmigus-dyngus”.

 

CELE OGÓLNE: poznanie właściwości i budowy jajka; rozwijanie słownika czynnego, poznanie tradycji związanych z Wielkanocą; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach plastycznych; wyrażanie radości z uczestnictwa w zabawach muzycznych; kształtowanie wartości związanej z wyrażaniem i przeżywaniem radości.

 

Śmigus” – słuchanie wiersza Marii Konopnickiej.

,,Śmigus”

Panieneczka mała

Rano dzisiaj wstała:

Śmigus! Śmigus!

Dyngus! Dyngus!

Bo się wody bała.

 

Panieneczka mała

Choć się wody bała.

W kątek się schowała:

Śmigus! Śmigus!

Dyngus! Dyngus!

Bo się wody bała.

 

Panieneczka mała

Sukienkę zmaczała:

Śmigus! Śmigus!

Dyngus! Dyngus!

Choć się wody bała.

 

Rozmowa na temat wiersza. R. zadaje dz. pytania: O jakim zwyczaju wielkanocnym opo-

wiada autor wiersza? Jak inaczej nazywamy śmigus-dyngus? Jak wygląda w naszym regionie

ta tradycja? Czy można się obrażać, jak zostanie się polanym wodą?

 

Które to jajko?” – zabawa badawcza.

N. trzyma dwa jednakowe jajka i prosi dziecko, aby zastanowił się, po czym można poznać, że jedno z nich jest surowe, a drugie gotowane. Dz. podaje swoje propozycje. Następnie dziecko wprawia w ruch obrotowy oba jajka. Dz. obserwuje ich ruch i określa, które z nich kręci się szybciej. Rozbija jajko i sprawdza, czy miało rację. Dz. wysnuwa wniosek, że gotowane jajko wiruje szybko, natomiast surowe – kołysze się i obraca wolniej. Dzieje się tak, ponieważ jajko ugotowane (szczególnie to na twardo) ma stały środek, a surowe nie może obracać się łatwo i szybko – jego płynny środek przesuwa się wewnątrz skorupki na wszystkie strony. • 2 jajka ( jedno gotowane, a drugie surowe).

 

Jak zbudowane jest jajko” zabawa badawcza. R. przygotowuje dla każdego dziecka po

jednym, ugotowanym na twardo, jajku. Zadaniem dziecka jest określić właściwości jajka i wyko-

nać następujące czynności:

  • obieranie jajka ze skorupki,

  • określanie wyglądu, zapachu, smaku,

  • nazywanie części jajka: białko, żółtko, skorupka.

  • ..............

Jajko tu, jajko tam, ja to jajko tobie dam…” – zabawa podsumowująca wiedzę na temat

Świąt Wielkanocnych.

Wcześniej w utrwaleniu wiadomości pomoże piosenka ,,Święta Wielkanocne”.

Uczestnicy siedzą w kole. R. trzyma jajko. Podaje je w prawą stronę i mówi wyliczankę – jajko krąży dopóki wyliczanka się nie skończy. Temu kto ma w ręku jajko, R. zadaje pytanie, pamiętając o indywidualizacji pracy (każde dziecko powinno mieć poczucie sukcesu). Jak dziecko odpowie dobrze, wówczas jajko idzie dalej, a reszta mówi wyliczankę.

Jeżeli dziecko nie zna odpowiedzi, to inni mu pomagają, a to dziecko daje fant, który musi na koniec zabawy wykupić.

Przykładowe pytania:

W jakiej porze roku obchodzimy Święta Wielkanocne?

Jak nazywają się udekorowane jajka wielkanocne?

Kiedy obchodzimy śmigus-dyngus?

Jak inaczej nazywamy śmigus-dyngus?

Czym dzielimy się w czasie śniadania wielkanocnego?

W Wielką Sobotę co bierzemy ze sobą do kościoła?

Jakie produkty wkładamy do święconki?

Dlaczego mówimy, że Święta Wielkanocne to czas radości?

 

Wykonanie pracy plastycznej: ,,Jajka kolorowe”.

Malowanie pisanek, ozdabianie jajek gotowanych lub styropianowych w dowolny sposób np. naklejkami, gotowymi elementami, cekinami, włóczką itp.

Podczas pracy można wysłuchać i ogladnąć piosenkę ,,Psanki, kraszanki skarby wielkanocne".

 

 

                                            

 

Przekazujemy serdeczne życzenia świąteczne 

 

 

WITAM I ZAPRASZAM DO MIŁO SPĘDZANEGO CZASU WSPÓLNIE Z DZIECKIEM. Tydzień 07-09.04.2021r.

Temat kompleksowy: Wiosna tuż, tuż.    

Co się dzieje w kurniku?

WTOREK 07.04.2021r.

 „Jajko” – słuchanie wiersza Jana Brzechwy.

Było sobie raz jajko mądrzejsze od kury.

Kura wyłazi ze skóry,

 Prosi, błaga, namawia: – Bądź głupsze!

Lecz co można poradzić, kiedy się ktoś uprze?

Kura martwi się bardzo i nad jajkiem gdacze,

A ono powiada, że jest kacze.

Kura prosi serdecznie i szczerze:

– Nie trzęś się, bo będziesz nieświeże.

A ono właśnie się trzęsie

I mówi, że jest gęsie.

Kura do niego zwraca się z nauką,

Że jajka łatwo się tłuką,

A ono powiada, że to bajka,

Bo w wapnie trzyma się jajka.

Kura czule namawia: – Chodź, to cię wysiedzę.

A ono ucieka za miedzę,

Kładzie się na grządkę pustą

I oświadcza, że będzie kapustą.

Kura powiada: – Nie chodź na ulicę,

 Bo zrobią z ciebie jajecznicę.

A jajko na to najbezczelniej:

– Na ulicy nie ma patelni.

Kura mówi: – Ostrożnie!

 To gorąca woda!

A jajko na to: – Zimna woda!

Szkoda!

Wskoczyło do ukropu z miną bardzo hardą

I ugotowało się na twardo.

https://images.app.goo.gl/fjRRxgRwJEvUkqyZ7

Rozmowa na temat wiersza.

 Zadajemy pytania: O kim był ten wiersz? Jakie było to jajko? Jak skończyła się ta przygoda dla tego jajka?

 „Do czego potrzebne nam są jajka?” – zabawa słownikowa.

 Dzieci wymyślają różne prze-znaczenia jajek.

 „Małe – duże jajo kurze” – zabawa ruchowa naśladowcza. Dzieci razem z R. śpiewają lub recytują i wykonują określone ruchy.

Małe – duże Na słowo „małe” – ręce blisko siebie, na słowo „duże” – ręce rozłożone.

jajo kurze, Rysowanie w powietrzu obiema rękami jajka.

jajo kurze,

 jajo kurze.

Duże – małe, Na słowo „duże” – ręce rozłożone, na słowo „małe” – ręce blisko siebie.

doskonałe, Klepanie się rękami po brzuchu.

doskonałe, mniam. Klaśnięcie w dłonie.

 „Gdzie słychać j?” – zabawy słuchowe.

Dzieci siedzą w kole. Gdy usłyszą wyraz rozpoczynający się głoską j, wówczas klaszczą w dłonie. R. kładzie przed dziećmi obrazki, w nazwach których znajduje się głoska j (jamnik, jajko, jagoda, jeż) oraz takie, w nazwach których nie ma głoski j (nos, kot, oko, ser). Dzieci mają za zadanie wybrać te obrazki, w nazwach których słychać głoskę j.

Praca w KP3.36 – prezentacja litery j, ćwiczenie słuchu fonemowego i percepcji wzrokowej. Dzieci odpowiadają na pytanie, które jajko zniosła przepiórka. Znajdują i rysują drogę – wyznaczają ją obrazki, których nazwa zaczyna się głoską j. Dzieci młodsze tylko dzielą wyrazy na sylaby. Dla dzieci zdolnych N. przygotowuje dodatkowe, np. czerwone kółka z literkami (samogłoskami: a, o, e, u). Dzieci układają je na odpowiednim miejscu w ciągu głosek.

„Kurka złotopiórka” – zabawa plastyczna.

Przygotowujemy dla dziecka opakowanie po jajkach, czarny pisak lub ruchome oczy, klej, piórka, czerwony papier, nożyczki, żółte farby plakatowe, pędzel.

 Z opakowania na jajka dzieci wycinają kształt kurki, malują go na żółto farbami plakatowymi. Po wyschnięciu naklejają dziób wycięty z czerwonego papieru kolorowego. Na czubku wykonują nacięcie i wkładają w nie, wycięty z czerwonego papieru, grzebień. Po bokach przyklejają oczy i piórka jako skrzydełka.

Co się dzieje w zagrodzie?

ŚRODA 08.04.2021r.    

Jakie zwierzęta mieszkają na wsi?

„Dlaczego cielę ogonem miele?” – słuchanie wiersza Wandy Chotomskiej.

https://youtu.be/TGWDa4yP3Jk

W cielętniku stoi cielę i ogonem w kółko miele.

Prosiak wyrwał się z chlewika:– Czy to cielę spadło z byka?

Nikt ogonem tak nie miele, więc dlaczego miele cielę?

Przyszła koza, furtkę bodzie:– Pewnie nudno mu w zagrodzie.

Mnie się zdaję, że to cielę z nudów tak ogonem miele.

– Z nudów?

– Z nudów! – Może z głodu?

Wlazło cielę do ogrodu, zjadło mlecz i seradelę i ogonem dalej miele.

Przyleciała gęś z gąsiorem.– Czy to cielę nie jest chore?

Może zjadło wilcze ziele i ogonem przez to miele?

– Wilcze ziele?

Nie, aniele, ciele jadło seradelę

– Może zjadło jej za wiele?

– Może to przez decybele?

– Może to jest tik nerwowy?

– Może tęskno mu do krowy?

Przyszły kury, indyk, kaczor,

wszyscy gdaczą, meczą, kwaczą,

strasznie martwią się cielęciem

indyk z kozą, gęś z prosięciem.

Aż z pastwiska przybiegł źrebak i rzekł: – Martwić się nie trzeba,

tylko trzeba spytać cielę, czemu tak ogonem miele.

No, bo jeśli w kółko miele, ma w tym chyba jakieś cele.

– Mam – kiwnęło głową cielę – robię muchom karuzelę.

Rozmowa na temat wiersza.

Wyjaśniamy dzieciom trudne słowa (seradela – gatunek rośliny, decybele – tu: hałas), zadaje dzieciom pytania: O czym jest wiersz? Czego chcą się dowiedzieć zwierzęta? Jakie zwierzęta są wymienione w wierszu? Jakie odgłosy wydają te zwierzęta? Co zaproponował źrebak? Dlaczego cielę ogonem miele?

„Dobieranie zwierząt gospodarskich w pary – osobniki dorosłe i ich potomstwo” – zabawa dydaktyczna. R. przygotowuje obrazki dorosłych osobników zwierząt i osobne obrazki przedstawiające ich dzieci. Zadaniem dzieci jest dobrać właściwe obrazki do pary, nazwać osobniki dorosłe i ich potomstwo.

„Liczymy zwierzęta w gospodarstwie” – zabawa matematyczna. R. przygotowuje sylwety lub liczmany. Dzieci manipulują nimi, dokładają, odkładają i rozwiązują zadania.

W chlewie są 4 świnie i 4 prosięta. Ile zwierząt mieszka w chlewiku?

W stajni stoją 4 klacze i 4 ogiery. Ile koni stoi w stajni?

W kurniku na prawych grzędach jest 5 kur, a na lewych grzędach są 3 kury. Ile kur jest razem?

W zagrodzie są 2 świnie, 2 krowy i 3 kozy. Ile zwierząt jest w zagrodzie?

„Zwierzęta do domów” – zabawa dydaktyczna. R. gromadzi kilka pudełek z przykrywkami. Na każdej przykrywce narysowane jest inne zwierzę gospodarskie. N. na każde pudełko przykleja kartonik z cyfrą od 1 do 8. Zadaniem dzieci jest włożenie do każdego pudełka tyle obrazków zwierząt (lub klocków), ile wskazuje liczba na kartoniku. Dzieci zdolne wykorzystują cyfry do podpisania działań.

„Zrób tyle, ile słyszysz” – zabawa ruchowa. Dzieci realizują rytm podany przez R. Gdy muzyka cichnie, dzieci słuchają, ile razy R. uderzy w blat. Muszą wykonać tyle samo razy podane ćwiczenie: skłon, przysiad, pajacyk, podskok itd.

Praca w KP3.37 – przeliczanie elementów, rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej. Dzieci szukają na ilustracji podanych zwierząt i kolorują liczbę pól odpowiadającą liczbie odnalezionych zwierząt kazdego rodzaju.

Co się dzieje na polu?

CZWARTEK 08.04.2021r.

Praca w KP3.38 – przewidywanie następstw wydarzeń – rozwój wzrostu ziemniaka.

 

 Dzieci uzupełniają ilustrację nalepkami. (w kartach pracy)

Mówią, jak wygląda wzrost ziemniaków i czego roślina potrzebuje do wzrostu. Kolorują właściwe obrazki na dole.

 „Była babuleńka” – osłuchanie z piosenką tradycyjną. 

https://youtu.be/cVPHfyg3Nv8        

Była babuleńka rodu ubogiego,

 miała koziołeczka bardzo upartego.

Ref.: Fik mik, fik mik, szwadyrydy rydy, rach ciach ciach, bardzo upartego. (x2)

A ten koziołeczek był bardzo rozpustny,

wyjadł babuleńce zagonek kapusty

Ref.: Fik mik, fik mik...

A weźże babulko kija sękatego

i wybijże mocno kozła upartego.

Ref.: Fik mik, fik mik...

– Aktywne słuchanie piosenki – podczas słuchania dzieci siedzą wygodnie, słuchają piosenki i wykonują dowolne ruchy górną częścią tułowia, rękami, głową.

– Rozmowa na temat treści piosenki – dzieci starają się odpowiadać na pytania, cytując jej tekst.

– Realizowanie rytmu piosenki – dzieci realizują rytm piosenki, klaszcząc, tupiąc, wybijając rytm na woreczkach dwiema złączonymi rękami, ręką wiodącą, ręką drugą i znowu ręką wiodącą.

– Analiza słuchowa zdań z piosenki – dzieci ilustrują ilość wyrazów stukaniem dłonią o podłogę.

 – Analiza i synteza słuchowa wybranych wyrazów – dzieci wyklaskują i liczą sylaby w wybranych wyrazach.

Rolnik – producent żywności

PIĄTEK 09.04.2021r.

„Zwierzęta z wiejskiego podwórka” – zestaw ćwiczeń gimnastycznych.

Poruszanie się marszem.

Na hasło: Konie na wybiegu! poruszają się w podskokach, indywidualnie pokonując przeszkody.

Zabawę powtarzają kilka razy.

Część główna– „Zabawy szczeniaków” – ćwiczenie uruchamiające duże grupy mięśniowe.

 Wykonują skłony tułowia do przodu i do tyłu Zabawa trwa 1,5–2 minut.

– „Rady kociej mamy” – zabawa z elementem czworakowania.

Przedszkolaki układają skakanki w kształt koła.

Spacerują na czworakach wokół swojego posłania – koła. Po chwili przyjmują pozycję klęku podpartego, ręce mają wstawione do środka koła, robią koci grzbiet. Opuszczają głowę, chowają między ramiona, a plecy kierują ku górze, następnie unoszą głowę, a plecy opuszczają. Zadanie powtarzają 5, 6 razy, potem spacerują na czworakach jak na początku zabawy.

– „Zgodna para” – ćwiczenie kształtujące mięśnie brzucha. Dzieci przyjmują pozycję leżenia tyłem, ręce mają wyprostowane z tyłu za głową. Skakanka jest ułożona na podłodze obok stóp dzieci. Na hasło przedszkolaki chwytają skakankę palcami stóp i wspólnie, powoli unoszą ją do góry. Jednocześnie unoszą do góry ramiona i chwytają dłońmi skakankę. Opuszczają powoli nogi i ręce, wracają do leżenia tyłem, tym razem mają skakankę za głową. Ćwiczenie powtarzają kilka razy, za każdym razem skakanka zmienia położenie.

– „Gdzie są kaczątka?” – zabawa bieżna. Przedszkolaki porusza się biegiem po pokoju. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Część końcowa– „Kura i jej kurczątko” – ćwiczenie przeciw płaskostopiu. Dzieci stoją obok skakanek i palcami stóp – raz prawej, raz lewej – unoszą skakanki nad podłogę i opuszczają. Naśladują kurę szukającą robaków. Zabawa trwa ok. 2 minut.

Na koniec dzieci odkładają przybory na wyznaczone miejsce.

– Marsz. Uczestnicy maszerują dookoła pokoju, rytmicznie wyklaskują i wytupują nazwy zwierząt z wiejskiego podwórka, np. kot – 1 klaśnięcie, 1 krok, szczeniaczek – 3 klaśnięcia, 3 kroki.

 „Kto jest producentem żywności?” – zabawa słownikowa.

 R. zapoznaje dzieci z pojęciami: producent, żywność. Prosi dzieci, by określiły, co takiego produkuje rolnik, po co on to robi oraz jak ważna jest praca rolnika dla wszystkich ludzi.

 „Co z pola, co z ogrodu, a co z zagrody?” – zabawa dydaktyczna.

R. przygotowuje obrazki przedstawiające produkty z pola – warzywa i zboża, produkty z ogrodu – owoce oraz produkty zwierzęce – jajka, mleko, mięso. Prosi, aby dzieci je posegregowały ze względu na miejsce pochodzenia

 „Zdrowe zakupy” – zabawa dydaktyczna. R. mówi, iż zdrowa żywność to taka, która jest najmniej przetworzona (wyjaśnia to pojęcie). Przedstawia dzieciom piramidę zdrowia. Dzieci określają, które produkty pochodzą z pracy rolnika

Praca w KP3.39 – dopasowywanie produktów do źródeł ich pochodzenia. Dzieci podają nazwy produktów. Przyporządkowują produkty źródłom ich pochodzenia. Rysują kwadrat, koło lub trójkąt przy właściwych produktach.

„Wiejska zagroda” – praca plastyczna.

Rysowanie kredkami pastelowymi na kartkach for-matu A4.