Sprawozdanie z przeprowadzenia zajęcia otwartego dla Rodziców.
W naszym przedszkolu dużą wagę przywiązujemy do kontaktu dzieci ze sztuką. Zabawy teatralne to ważny element pracy pedagogicznej przedszkola. Pozwalają one na połączenie wszystkich typów ekspresji dziecięcej: plastycznej, słownej, muzycznej i ruchowej. Teatr, będący z natury rzeczy syntezą sztuk, wykorzystuje wszystkie środki wyrazu artystycznego charakterystyczne dla różnych rodzajów twórczości.
Dziecko w wieku przedszkolnym ma naturalną potrzebę wyrażania się w różnych formach ekspresji: w mowie, ruchu, geście, rysunku, śpiewie. Z uwagi na to, że w przedszkolu prowadzone są zajęcia aktywizujące spontaniczną kreatywność dzieci, zabawa w teatr może być najbardziej interesującym i wyrazistym efektem tej pracy ujawniającym doświadczenia i osiągnięcia dzieci. Teatr jest dla dzieci rzeczywistością wyjątkową, w której wszystko może się zdarzyć a odtwórca roli ma okazję realizować swoje marzenia, by stać się kimś innym. Wprowadzenie dzieci w świat sztuki poprzez zabawy teatralne przynosi im wiele korzyści, rozwija wyobraźnię, doskonali mowę, która staje się wyrazista i melodyjna, sprzyja umuzykalnieniu, rozwija płynność ruchów oraz zwiększa poczucie własnej wartości. Jest również okazją do wspaniałej zabawy, dającej wiele satysfakcji. Odtwarzanie treści utworu skłania je do zapamiętywania, koncentrowania uwagi na określonej działalności, kulturze mówienia i zachowania się. Podczas zajęć z tej dziedziny przedszkolak może dowiedzieć się, jak powstaje sztuka teatralna i wzbogacić swój słownik o takie pojęcia jak, np. reżyser, rekwizyty, dekoracja, kostiumy, ruch sceniczny, drama czy pantomima.
Zabawy w teatr wywierają duży wpływ na postawy moralne dzieci, wyostrzają zmysł obserwacji, kształtują osobowość i rozładowują nagromadzone emocje. Każde dziecko w wieku przedszkolnym pragnie sukcesu i uznania. Właśnie przedszkolne zajęcia teatralne stwarzają ku temu najlepsze warunki.
W wychowaniu dziecka trzeba kłaść duży nacisk na przeżycia emocjonalne – uczyć je cieszyć się i smucić, dostrzegać dobro i zło. Dziecko wcielając się w postać przeżywa losy bohaterów literackich, utożsamia się z nimi, często naśladując ich postępowanie. Dziecko jako aktor zdobywa świadomość, że grając kogoś, kim nie jest w rzeczywistości, że odtwarzając różne wymyślone zdarzenia, robi to po to, by lepiej zrozumieć rzeczywistość, w której żyje, że wcielając się w coraz to inne postacie poznaje perspektywy własnego przyszłego życia. Gra aktorska stymuluje „młodego aktora” do większego wysiłku, odwagi, staje się motywacją do nowych wyzwań. Daje też poczucie wartości, godności i nadaje sens twórczej aktywności zarówno dziecka, jak i nauczyciela.
W dniu 24 marca br. przeprowadziłam zajęcie otwarte dla Rodziców. W zajęciu uczestniczyły dzieci z IV Grupy przedszkolnej, prezentując wyjątkową interpretację znanej bajki o Czerwonym Kapturku. Dzieci zaprezentowały swoje zdolności aktorskie i wykonały teatralne przedstawienie bajki braci Grimm. Dzieci wcielały się także w postacie z innych znanych bajek prezentując je w bardzo indywidualny sposób. Każde dziecko miało dokonać prezentacji przypisanej roli wykorzystując odpowiednio przygotowane do tej roli rekwizyty. Zaznaczyć tutaj należy, iż dzieci nie znały wcześniej roli, z której odegraniem przyjdzie im się zmierzyć podczas występu. Dodatkową atrakcją tego zajęcia było zaangażowanie w zabawę Rodziców. Ich zadaniem było odgadnięcie, jaką rolę prezentuje mały aktor.
Dzieci wykorzystując kukiełki i pacynki przedstawiały bajkowe postacie posługując się mową, mimiką, gestem i ruchem. Realizowane zajęcie pozwoliło dzieciom na uwolnienie ich twórczej aktywności poprzez wymyślanie „nowego” zakończenia znanej bajki.
Dzieci wykonywały ćwiczenia intonacyjne - zabawa polegała na wypowiadaniu w różny sposób tekstu: normalnie, głosem ściszonym lub całkiem szeptem, wcielając się w różne role (np. Czerwonego Kapturka, myśliwego, wilka, chorej babci itp.).
Zabawa słowna pozwalała dzieciom doskonalić umiejętności reagowania na określony sygnał - hasło.
Dzieci przeprowadziły interesującą zabawę na kanwie bajki o Czerwonym Kapturku wykorzystując do tego celu samodzielnie wykonane rekwizyty i wcielając się w poszczególne postacie bajki. Dzieci „Kapturki” radosne, uśmiechnięte…..idą do babci, podskakują, tańczą - zatrzymują się, gdyż na polanie zobaczyły piękne kwiaty, jagody, poziomki i dziwią się bo wczoraj ich tu nie było….. zbierają kwiaty, poziomki do koszyczka Dzieci „Wilki” - skradają się - łapią się za brzuchy - głaszczą swój brzuszek, oblizują się na widok Czerwonego Kapturka - wbiegają na polanę, chcąc przestraszyć „Kapturki”. Wszystkie „Kapturki” okazują strach.
Dalej dzieci starały się wymyślić nową wersję bajki, zastanawiają się, co można zrobić, by wilk nie był zły, co można zrobić, by wilk nie zjadł babci i Czerwonego Kapturka (oswoić wilka, przegonić, okłamać wilka podając nieprawdziwy adres domku babci itp). Wszystkie dzieci zastanawiały się np. jak mogłaby zakończyć się bajka, gdyby wilk był dobry i nie oszukał Czerwonego Kapturka.
Dużą atrakcją i przyjemnością była wspólna zabawa dzieci z rodzicami polegająca na odszukiwaniu przez rodziców „zgubionego pantofelka Kopciuszka”, czyli bucika swojego dziecka ukrytego w sali.
Rodzice mieli okazję nie tylko zaobserwować zachowania swoich dzieci w grupie
i na tle grupy oraz zwrócić uwagę na zdolności aktorskie swoich pociech – zdolności, które niejednokrotnie nie mają możliwości ukazać się podczas domowych zajęć i zabaw, ale także zintensyfikować swój kontakt z dzieckiem podczas wspólnej zabawy.
Potwierdza to wagę i konieczność pracy z dziećmi – pracy polegającej na czytaniu dzieciom i to nie tylko pracy nauczyciela ale i rodziców oraz zasadność realizacji otwartych zajęć dla rodziców.
Katarzyna Jajuga
